Fiziksel Aktivite, Egzersiz ve Fiziksel Uygunluk
Fiziksel aktivite, enerji harcaması gerektiren ve iskelet kaslarıyla gerçekleştirilen vücut hareketleri olarak ifade edilmektedir. Fiziksel aktivite gün içerisinde yapılan birçok aktiviteyi kapsamaktadır (Caspersen vd., 1985). Örneğin; yürümek, bisiklete binmek, dans etmek, yüzmek, ağırlık kaldırmak gibi aktivitelerin tamamı fiziksel aktivite olarak ifade edilir. Dünya Sağlık Örgütü’ne göre fiziksel aktivitelerin bazıları eğlenceli ve bireylerin boş zamanlarında gerçekleştirdikleri, keyif aldıkları aktiviteler olduğu gibi bazıları ise bireylerin zorunlu olarak yerine getirdikleri işler olabilir. Örneğin; mesleki işler, ev işleri, diğer aktiviteler, spor ve egzersiz fiziksel aktivite olarak belirtilmektedir. Fiziksel uygunluk bireyin, etkin olarak çalışması, boş zamanlarını olumlu değerlendirmesi, sağlıklı olması gibi vücudunu fonksiyonel olarak etkili ve verimli kullanmasını ifade etmektedir (Corbin vd., 2008, s. 6). Fiziksel aktivite ve fiziksel uygunluk kavramları yakından ilişkilidir. Fiziksel uygunluk durumunun oluşması ve sürdürülebilmesi için düzenli fiziksel aktivite katılımı gereklidir (Corbin vd., 2008, s. 6). Yüksek seviyede fiziksel uygunluk düzeyi ve fiziksel aktivite katılımı fizyolojik ve psikolojik sağlık açısından birey için son derece önemlidir (Yanardag vd., 2013, s. 234; Pan, 2014, s. 156). Düzenli fiziksel aktivite ilerleyen yaşlarda oluşabilecek kalp-damar hastalıkları, obezite, hipertansiyon, diabet, eklem ağrıları, osteoporoz ve diğer sistematik sağlık sorunlarının oluşum riskini azaltmak için gereklidir. Egzersiz ise fiziksel aktivitenin bir tipi ve alt kategorisi olarak değerlendirilmektedir. Buna göre egzersiz, fiziksel uygunluğun bir ya da birden fazla bileşenini geliştirmeyi veya korumayı amaçlayan, fiziksel aktivitenin planlı, yapılandırılmış, tekrarlı ve amaçlı bir tipi olarak tanımlanmaktadır. Egzersiz boş zamanlarda yapılmakta ve sağlığı, fiziksel uygunluğu, fiziksel performansı korumayı ya da geliştirmeyi amaçlamaktadır.